Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/33848 K.2021/4468

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24/04/2012 tarihli ve 2011/6-410 esas, 2012/170 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, Anayasa'nın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen 13/11/2015 tarihli hükümde, kanun yoluna başvuru süresinin kararın “tefhiminden” itibaren başlayacağının belirtilmesi yerine, "tefhim/tebliğden” itibaren başlayacağının belirtilmesi suretiyle kanun yollarına başvuru süresinin başlangıcı hususunda sanıkta yanılgıya sebep olunduğu, bu haliyle tefhimin yukarıda anılan Kanun maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı ve gerekçeli kararın da sanığa tebliğ edilmediği anlaşılmakla,