Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/34282 K.2020/1321

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Gerekçeli karar başlığında suç adı özel belgede sahtecilik olarak; suç tarihi ise abonelik sözleşmesinin düzenlendiği 30/09/2011 yerine 2011 şeklinde yazılmışsa da, bu hususlar mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

5809 sayılı Kanun’un 63/10. maddesinin”...ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki hükmü karşısında, önödeme tutarının, TCK’nin 75/1-a ve aynı Kanunun 52/2. maddeleri birlikte değerlendirmek sureti ile adli para cezasının alt sınırı olan elli gün karşılığı her gün için yirmi Türk Lirası üzerinden hesaplama yapılarak belirlenmesi gerekirken, alt sınır yüz gün kabul edilerek önödeme tutarı fazla hesaplanmışsa da, fazla yapılan ödemenin talep halinde sanığa her zaman iadesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;