KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2019/34438 E., 2020/9627 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hükümler
- Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Suçtan zarar gören vekilinin temyiz istemlerine yönelik incelemede,
Dava ve duruşmadan haberdar edildiği halde, kamu davasına usulen müracaatla katılan sıfatı kazanmayan suçtan zarar gören vekilinin temyiz isteminin reddine dair yerel mahkemenin 14.05.2015 tarihli ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığı cihetle, suçtan zarar gören vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2- Sanığın temyiz istemlerine yönelik incelemede,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği,
yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, suça konu eşyanın suç tarihindeki gümrüklenmiş değeri tarafsız ve bağımsız bilirkişi vasıtasıyla tespit edilmek suretiyle.
5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2019/34438, K. 2020/9627, 2 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama