Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/34595 K.2020/1099

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I)Müşteki İdare vekilinin suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, müşteki idare vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuğun ve müdafisinin suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde 8 yıl olarak düzenlenen olağan dava zamanaşımının aynı Kanun'un 66/2. maddesi gereğince 5 yıl 4 ay, anılan Kanun'un 67/4. madde uyarınca eklenecek süre ile birlikte olağanüstü zamanaşımının ise 7 yıl 12 ay olacağı dikkate alınıp suç tarihi ile inceleme tarihi arasında olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,