Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/34906 K.2020/161

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Daha önce verilip kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle sanık hakkında CMK'nin 231. maddesinin uygulanmaması, TCK'nin 106/1-1.cümlesi uyarınca daha evvelden hükmolunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının tehdit suçuna ilişkin olması, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup sanığa önceden isnat edilen bu suçun da uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle TCK'nin 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek,

uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması karşısında, tehdit suçu yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, CMK'nin 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,