Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/35290 K.2020/1753

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanıkların hizmet üretmek suretiyle katılanın marka hakkına tecavüz ettiği iddiasıyla yargılandıkları dosya kapsamında.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılmadan önce de, üreticiler yönünden etkin pişmanlık hükmünün uygulanma olanağı bulunmadığı, bu eylemin suç tarihi itibariyle de uzlaşmaya tabi olduğu ve sanıkların soruşturma aşamasında alınan ifadelerinde uzlaşmayı kabul etmemeleri nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmakla.

16.03.2017 tarihli celsede gerek olmadığı halde dosya uzlaştırma bürosuna gönderilmiş ise de; uzlaştırmacıda geçen sürenin CMK'nin 253/21. maddesi uyarınca dava zamanaşımı durdurmayacağı kabul edilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle sanıklara isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunması, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanıkların savunmalarının alındığı 15.12.2011 tarihinden sonra zamanaşımını kesen başkaca bir işlem yapılmaması, 15.12.2011 tarihinden inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,