Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/3568 K.2020/11481

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Müşteki Gümrük İdaresi Vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Duruşmadan haberdar edildiği hâlde, 5271 sayılı CMK'nin 237 ve 238. maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak kamu davasına katılmayan müşteki vekilinin sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunmadığından, müşteki vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanığın temyiz talebine yönelik incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın temyizinin hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasa'nın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasa’nın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,