Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/3638 K.2020/14723

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ...'un temyiz talebine yönelik incelemede;

Sanığın 11/03/2014 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'nin 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 04/04/2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Katılan vekilinin temyiz talebine yönelik incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-İhbar üzerine kolluk görevlilerinin olay yerine gittiklerinde o yere aynı araçla birlikte gelen sanıklardan birisinin olay yerinden kaçtığı, birisinin bahçede, diğerinin ise evin içinde yakalanması şeklinde evin içinde 460 karton suça konu sigaraların ele geçirildiği olayda, tapu kayıtları incelenerek evin sahibinin kim olduğu tespit edilmesine ve evin kiraya verilip verilmediği, verildi ise kime verildiği, evi fiilen kimin kullandığı, sanıkları tanıyıp tanımadığı, sanıklardan Özkan'ın evde bekçi olup olmadığı sorularak tanık olarak dinlenilmesine, gerekirse hakkında soruşturma yapılmasına,

şayet dava açılması durumunda her iki dava dosyasının birleştirilip yargılamanın birlikte yürütülüp delillerinin birlikte taktir edilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayini gerekirken eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

Kabule göre de,

2-Sanık ... yönünden hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Kanun'un 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3-Temel cezada TCK'nin 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulduğu, buna göre hükümden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinde değişiklik yapıldığı,

sanıkların kaçak olarak ülkeye sokulan suça konu eşyayı ticari maksatla nakletmek eyleminden dolayı 5607 sayılı Kanun'un 3/10. maddesindeki "Kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan eşyanın akaryakıt ile tütün, tütün mamulleri, etil alkol metanol ve alkollü içkiler olması halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarısından iki katına kadar arttırılır,

ancak bu fıkranın uygulanması suretiyle verilecek ceza üç yıldan az olamaz." şeklindeki düzenlemeye nazaran 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5-10. maddeleri ile 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanunun 3/18. maddelerinin ilgili tüm hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerekirken yalnızca kanunda öngörülen ceza miktarlarının karşılaştırması yapılarak 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanunun 3/18.

Maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm tesisi,

4-Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin sevk maddesi olarak TCK'nun 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

5-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,