Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/3706 K.2020/6395

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen “bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” hükmü,

sanık ...’ın yakalama ile alınan savunmasında belirtmiş olduğu bilinen adresine çıkartılıp yapılamayan tebligat bulunmaması karşısında gerekçeli karar tebligatının doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılmasının kanuna aykırı ve tebligatın bu nedenle geçersiz olduğu anlaşılmakla sanığın hakkında kurulan hükmü temyiz etme hakkı kısıtlandığından, sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi sağlanarak, karara karşı temyiz yoluna başvurulması halinde temyiz dilekçesi eklenip bu temyiz yönünden ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi gerektiğinden,