Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/3798 K.2019/6469

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Dairemizin de benimsediği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas ve 2016/42 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından önce, sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 81/9-1-b maddesi uyarınca 50.000 YTL adli para cezasına hükmedildiği, 7. Ceza Dairesinin 13.05.2008 tarihli kararı ile bu hükmün CMK'nun 231. madde yönünden değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu, bozmadan sonra sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 81/4 maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 1660 TL adli para cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi ile hüküm aynen açıklandığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından önce sanık müdafiinin temyiziyle bozulan hükümdeki adli para cezasının CMK'nun 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden hüküm kurulması,