Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/3855 K.2019/7711

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında, seyirden yasaklanmış olmasına rağmen, taraftarı olduğu Tire 1922 Spor’un 13/04/2014 tarihinde oynadığı futbol müsabakasını izlemek amacıyla stadyuma girdiği kabul edilerek 6222 sayılı Kanun’un 15/1 (2.cümle) uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş ise de suç tarihi itibariyle, seyircilerin söz konusu spor müsabakasını izlemek amacıyla spor alanına girmesinde elektronik kart kullanımının zorunlu olup olmadığına ilişkin bir bilginin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın, taraftarı olduğu Tire 1922 Spor’un 13/04/2014 tarihli müsabakasını izlemek amacıyla spor alanına girmesinde elektronik kart kullanımının zorunlu olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a) Her ne kadar sanık hakkında, 6222 sayılı Kanun’un 15/1. maddesinde düzenlenen suçu işlediği kabul edildikten sonra, sanığın seyirden yasaklı olduğundan bahisle aynı maddenin 2. cümlesindeki düzenlemeye göre temel ceza belirlenmiş ise de dosya kapsamından, sanığa 02/01/2014 tarihinde tebliğ edilen seyirden yasaklama tedbirine dayanak teşkil eden 22/12/2013 tarihli Tire 1922 Spor – Erdek Spor müsabakasındaki eylemi ile ilgili olarak yürütülen soruşturma ya da kovuşturmanın akıbetinin tespit edilemediği anlaşılmakla, sanık hakkında koruma tedbirinin uygulanmasına neden olan dava dosyasının getirtilip,

soruşturma veya kovuşturma neticesinde verilen kararın türü ve tarihi ile koruma tedbirinin kaldırılmasına karar verilmiş ise, bu tarihin tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Sanık hakkında sabit görülen eylemi nedeniyle 6222 sayılı Kanun’un 15/1 maddesine göre uygulama yapılırken, 6222 sayılı Kanun'un 15/1. maddesinin 2. cümlesi, 6259 sayılı Kanun ile değiştirilen ve suç tarihinde yürürlükte olan haline göre, suç için öngörülen yaptırım 50 günden aşağı olmamak üzere adli para cezası olmasına rağmen, değişiklik gözden kaçırılarak, temel cezanın “3 ay hapis cezası” olarak belirlenmesi suretiyle, TCK’nun 61/10 maddesine aykırı şekilde fazla ceza tayini,

c) Sanığın adli sicil kaydında daha önce verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar dışında bir kayıt olmadığı, 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 231/8. maddesinde "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklinde değişikliğin 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, fail lehine olan bu değişikliğin ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği, olayımızda ise suç tarihinin 13/04/2014 olduğu,

bu haliyle 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce 08/03/2012 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,