Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/3967 K.2020/1437

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Tebliğnamede belirtilen Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/368 e. sayılı suç tarihi 05/03/2013 olan dava dosyasında iddianame tarihi 12/03/2013 olmakla bu tarihte hukuki kesinti oluştuğu, hükmü incelenen dava dosyasının suç tarihi 14/05/2013 olup 5237 sayılı TCK’nin 43. maddesinin uygulanamayacağı anlaşılmakla tebiğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir

Ancak,

1-Tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3-Suça konu eşyanın 5237 sayılı TCK’nin 54/4. maddesi yerine 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

4-Bandrolsüz olduğu hususunda itiraz ve tereddüt bulunmayan sigaralar ile ilgili keşif yapılarak sanık aleyhine sebep olmadığı yargılama giderine hükmedilmesi,