Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/405 K.2019/8646

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) 1072 sayılı Kanun'un 2. maddesinde tanımlanan suçların mağdurunun toplum olması, UYAP ortamında yapılan araştırmada, benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında, Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/812 Esas, 2015/411 Karar sayılı kesinleşmiş dava dosyası ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/181439 Tebliğname sırasında kayıtlı Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/997 Esas, 2015/901 Karar sayılı dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında,

Anılan dosyalar incelenerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp, hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması, kesinleşmiş cezanın mahsubu gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

2) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “29/10/2014” yerine “29/10/201” olarak gösterilmesi,

3) 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,