Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/4459 K.2019/13091

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıklar ... ve ...’a ait işyerlerinde ayrı ayrı yapılan aramalarda tespit edilen sigaraların kendilerine ait olmayıp diğer sanık ...’a ait olduğu şeklindeki olayın hemen akabinde alınan kolluk ifadelerinin aksini kanıtlar nitelikte her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığı gözetilmeksizin beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Dairemizin 2019/25250 Esasında kayıtlı olup hükmü aynı gün incelenmek suretiyle bozulmasına karar verilen Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/456 Esas sayılı davasında yargılama konusu yapılan fiillin iş bu davadaki fiille birlikte tek suç oluşturduğu gözetilmeksizin davalar birleştirilmeden sanık ... hakkında birden çok mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,