Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/516 K.2020/2664

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Mahallinde yapılan keşifler sonucu alınan 24/11/2014 tarihli orman bilirkişisinin raporunda dava konusu yerin kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığının, 20/05/2015 tarihli bilirkişi raporunda ise dava konusu yerin orman sayılmayan yerlerde olduğunun belirtilmesi karşısında, orman kadastro sınırları içinde kalan yerlerin yeniden vasfı hususunda araştırma ve değerlendirme yapılamayacağından suça konu olduğu iddia edilen yerde orman sınırlandırma çalışması yapılıp yapılmadığı hususu, ilgili idareden sorulup, bu yerde orman kadastro tesbiti yapılmışsa, orman olarak kabulü ile mahkumiyet hükmü tesisi gerekeceği, yapılmamış ise bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de

Suç tarihinin tutanak tarihi olan 04/11/2014 olması gerekirken gerekçeli karar başlığından suç tarihinin yanlış gösterilmesi,