Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/5215 K.2021/1019

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I) Suça konu eşyaların naklinde kullanılan aracın müsadere edilmesi gerektiğine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin kapsamının nakil aracının müsaderesine karar verilmesi gerektiğine dair de olduğu anlaşılmakla iddianamede nakil aracının müsaderesinin talep edilmemiş ve bu hususta mahkemece de karar verilmemiş olması karşısında ortada temyizi kabil bir hüküm bulunmadığından katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II) Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

III) Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'nun 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Kanun’nun 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'nun 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması,

Kabule göre;

1) Sanık ...'in 26/11/2013 tarihinde ticari amaçla bandrolsüz sigara naklederken yakalandığı, 09/12/2013 tarihinde ikametgahında yapılan usule uygun aramada ticari amaçla bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiği, sanığın üzerine atılı eylemlerin benzer mahiyette olduğu, 26/11/2013 tarihinde gerçekleşen eylemle ilgili olarak 16/12/2013 tarihinde iddianame düzenlendiği, 09/12/2013 tarihinde gerçekleşen eylemle ilgili olarak ise 17/12/2013 tarihinde iddianame düzenlendiği, buna göre sanığın kısa aralıklarla iki kez 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanunun 3/18. maddesinde düzenlenen suçu işlemesi,

hukuki kesintinin iddianame düzenlenmesiyle gerçekleşecek olması, işlemiş olduğu suçtan dolayı henüz hakkında iddianame düzenlenmeden, aynı suç işleme kararıyla hukuki kesinti gerçekleşmeden yeniden suç işleyen sanık hakkında tek cezaya hükmedildikten sonra TCK.nun 43. maddesi uyarınca cezasından artırım yapılması gerekirken, 09/12/2013 tarihli eylem ayrı suç kabul edilerek yazılı şekilde ayrı ayrı iki hüküm kurulması,

2) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3) Suça konu bandrolsüz sigaraların müsaderesine karar verilirken Yasa maddesinin 54/4 yerine 54 olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

4)Gerekçeli karar başlığında suç tarihleri gösterilirken "26/11/2013" olan suç tarihinin "27/11/2013" olarak gösterilmesi,