Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/53 K.2019/5118

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahallinde yapılan keşif sonucu fen bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda suça konu yerin kadastro çalışmaları yapılmamış ...... yaylası sınırları içinde yer aldığının belirtilmesi, orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda suça konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğunun tespiti ve keşifte dinlenen mahalli bilirkişilerin suça konu yerin köylünün ortak kullanımına ayrılan yerlerden olduğu şeklinde beyanlarda bulunmaları karşısında, suça konu yerin tapu kaydı getirtilerek Hazine adına kayıtlı olup olmadığı, Maliye Hazinesi adına kayıtlı ise hangi vasıfta kayıtlı olduğunun tespiti için ek rapor alınarak,

sanığın işgal ettiği alanın orman dışı, mera ve kadim yayla olarak kullanılan alan olduğunun anlaşılması halinde suçtan zarar görme ihtimali nedeniyle katılma olanağı bulunan Maliye Hazinesine duruşma gününün bildirilmesi ve sanık hakkında, TCK'nun 154/2. maddesinden ek savunma hakkı tanınarak hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile 6831 sayılı Kanuna aykırılık suçundan beraat kararı verilmesi,