Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/5638 K.2020/17177

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin vekalet ücretine hasren olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

A) Sanığın temyiz istemlerine yönelik yapılan incelemede,

Sanığın yokluğunda verilen hükmün 20/01/2015 tarihinde usulüne uygun olarak bizzat tebliğ olunduğu, hükmün sanık tarafından 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 29/01/2015 havale tarihli dilekçesi ile temyiz edildiği anlaşılmakla, yasal süresi geçtikten sonra vaki temyiz isteminin reddine dair yerel mahkemenin 02/02/2015 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak EK KARARIN ONANMASINA,

B) Katılan vekilinin temyiz istemlerine yönelik yapılan incelemede,

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3/1, 5, 13/1 maddeleri uyarınca katılan lehine; tarifenin ikinci kısım ikinci bölümüne göre avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, hukuki dayanağı bulunmadığı halde duruşmaya katılmadığı gerekçesi ile dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,