Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/5699 K.2019/7827

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın otomobilindeki orijinal olmayan yakıt deposunda ele geçirilen 180 litre marka içermeyen akaryakıtın ne şekilde ticari amaçla bulundurulduğu açıklanıp tartışılmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Sanığın eylemine göre 5607 sayılı Kanun'un 3/11. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği halde aynı Kanun'un 3/10. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Mahkemesince alınan savunmasında, daha önceden kesinleşmiş mahkumiyet hükmü bulunmayan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep eden ve dosyada KEMT varakası bulunmadığından kamu zararından haberdar olmayan sanığa dava konusu eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı olan miktarların kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. maddesi de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken;

ve sanığın sicil kaydında sadece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin bir ilam mevcut olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir hüküm niteliğinde olmadığı, dolayısıyla suç tarihi itibarıyla sanığın kasten suç işlediğine dair kesinleşmiş mahkumiyet kararının bulunmadığı gözetilmeden ''...sanığın kasıtlı suçtan mahkum olduğu...'' yönündeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,