Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/586 K.2019/5860

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

1-) Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İl Müdürlüğünün temyiz istemi yönünden;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.07.2018 tarih ve 2015/9-1191 E. 2018/328 K. sayılı kararında ifade edildiği üzere; suçtan doğrudan zarar görmeyen ve ilgili kanunlarda da açılan kamu davasına katılması hususunda özel bir hüküm bulunmayan Tarım ve Orman Bakanlığının (Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı) temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

2-) Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak; suça konu numunelerin alındığı ve denetimin yapıldığı 25.01.2012 tarihi yazılması gerekirken, 15.05.2012 tarihinin yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre vekalet ücretine hasren yapılan incelemede;

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine CMK'nin 324/1 ve karar tarihinde yürürlükteki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/5. maddesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,