KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2019/722 E., 2019/7216 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4708 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanık ve müdafinin aşamalarda alınan beyanlarında iddianameye konu aykırılığın Şanlıurfa Belediye Başkanlığı' nın inşaatın bulunduğu alandaki hatalı kot uygulamasından kaynakladığını ifade etmeleri, Şanlıurfa Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü' nün 30.04.2012 tarih, 04738 sayılı yazısında da 0.50 cm olarak verilen su basman kot uygulamasının 120 cm'e yükseltildiğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında, iddianameye konu eylemlerin gerçekleştirildiği tarihte mevcut plan, projeye ve düzenlemelere aykırı olup olmadığı ile aykırılık varsa bu hususun bir zorunluluktan ileri gelip gelmediği hususları tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik kovuşturma ile karar verilmesi,
Kabule göre ise;
1-Sanık hakkında CMK'nun 231/6-b hükmü uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik ve suç tarihi itibariyle uygulanması mümkün olmayan CMK'nun 231/8. maddesindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''09.04.2012'' yerine ''07.11.2012'' olarak gösterilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2019/722, K. 2019/7216, 15 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama