Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/734 K.2019/5590

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın, 5809 sayılı Kanun'un 56/4. maddesi kapsamında "...işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi..." sıfatıyla, yine aynı maddede geçen "...Abonelik tesisi veya işlemi yapma, gerçeğe aykırı evrak düzenleme, değişiklik yapma ve bu evrakları kullanma..." seçimlik fiillerini işlediğinin ve sahte abonelik tesisi gerçekleştirdiğinin iddia edildiği kamu davasında, suça konu hatların satışının yapıldığı bayii olan Yolver Ticaret’in yetkilisi ve temsilcisi olduğunu, hatları kullanıma açan kişinin yanında çalışan personeli olduğunu kabul etmesi ve bu işlemden sanığın bizzat menfaat sağlaması karşısında, mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak suça konu abonelik sözleşmelerinin düzenlendiği tarihler olan 30/11/2011, 02/12/2011, 09/11/2011 yerine yalnızca 30/11/2011 yazılması suretiyle CMK’nun 232/2. maddesine aykırı davranılması,