Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/7966 K.2021/2705

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

1- Hükümden sonra 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği,

yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- Suçta kullanılan ve suç tarihinden bir gün önce sanığın kardeşi olan malen sorumlunun eşi tarafından gezme amaçlı olarak sanığa verildiği beyan edilen nakil vasıtasının kaçak akaryakıt taşınması için bilerek verildiğini gösterir başkaca delil de elde edilemediği anlaşılmakla, nakil aracının iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

3- Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir sebep bulunmadığı halde 5237 sayılı TCK’nin 52. maddesinde belirtilen hususlara aykırı olarak, sosyal ve ekonomik durum araştırması yapılmadan duruşmada gündelik işlerde çalışarak geçimini sağladığını bildiren sanık hakkında ekonomik ve şahsi halleri temel alındığı belirtilerek temel gün para cezası alt hadden ayrılmak suretiyle günlüğü 35,00TL’den paraya çevrilmesi,

4- TCK'nin 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilerek infazına karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,