Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/8007 K.2021/2952

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Malen sorumlunun temyiz talebine yönelik incelemede

Malen sorumlunun 04/02/2014 tarihinde Mahkeme huzurunda alınan beyanında CMK'nin 234. maddesindeki hakları hatırlatılmasına rağmen şikayetçi olmadığını beyan ettiği davaya katılma hakkını kullanmadığı gibi temyiz talebinin de yasal bir haftalık süresinin geçtikten sonra yapıldığı anlaşıldığından malen sorumlunun temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanığın temyiz talebine yönelik incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği,

yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- Suça konu gümrük kaçağı akaryakıtın müsaderesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlayacak şekilde tasfiyesi için İl Özel İdare Müdürlüğü'ne müzekkere yazılmasına karar verilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının 10 eşit taksitte ödenmesine karar verilirken infazda duraksamaya yol açacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,