KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2019/9463 E., 2021/4098 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak ;
Dosyada mevcut sosyal ve ekonomik araştırma tutanağında, suça konu sigaraların ele geçirildiği iş yerinin her iki sanık tarafından birlikte işletildiğinin tespit edilmiş olduğu ve bu tespiti destekler nitelikte iş yerinin sanık ... adına kayıtlı olduğu, yine dosyada mevcut 07.04.2014 tarihli tutanakta daha önceden de her iki sanık hakkında 5607 sayılı Kanuna muhalefet nedeniyle işlem yapıldığı ve yasal işleme rağmen sanıkların kaçak sigara satışına devam ettiğinin değerlendirildiğinin yazılı olması hususları birlikte gözetilerek tebliğnamedeki 2 numaralı bozma nedenine iştirak edilmemiştir.
Hükümden sonra 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla.
5237 sayılı TCK'nın 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2019/9463, K. 2021/4098, 1 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama