Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/9596 K.2019/6720

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

I-Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan vekilinin, 08/07/2013 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen kararı, CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 04/11/2013 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

1-Sanığın 5607 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanunda değişik 3/11. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği halde, aynı Kanun'un 3/10. maddesine göre mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Sanık hakkında TCK'nun 62/1. maddesi gereğince takdiri indirim uygulanırken hesap hatası sonucu 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmesi,

3-CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan sanığa eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı tespit edilerek ve kamu zararı olarak bildirilmesi, sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde ve fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken "Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları verildiği ve bu şekilde sanığın önceden kasıtlı suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından CMK'nun 231/5-6 maddelerinin uygulama koşullarının oluşmadığı" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4-Kasıtlı suçtan uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde yazılı hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,