Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/120 K.2020/7721

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan, CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen Tarım ve Orman bakanlığının temyiz dilekçesinin kapsamı da gözetilerek, CMK’nin 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre müsadere talebinin reddi kararına yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nin 54/2. maddesinde "Birinci fıkra kapsamına giren eşyanın, ortadan kaldırılması, elden çıkarılması, tüketilmesi veya müsaderesinin başka bir surette imkansız kılınması halinde; bu eşyanın değeri kadar para tutarının müsaderesine karar verilir." hükmüne yer verilmesi, suçta kullanılan 27 ABK 09 plakalı nakil vasıtasının sanığın savunmasında belirttiği üzere satın aldığını ancak devir işlemlerini yapmadığı beyan etmesi, olay tutanağında aracın sağ ön koltuğunda önünde bulunan paspas kaldırıldığında saç metalden gizli bölme yapıldığı ve sigaraların bu bölme de ele geçirildiği,

suç tarihinde sanığa ait olan ve sonrasında elden çıkarılan aracın müsadere şartlarının oluştuğu, mahkemece kolluk marifetiyle araç ile ilgili bedel araştırması yapılıp aracın bedelinin tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nin 54/2. maddesi gereğince nakil aracının bedeli kadar para tutarının müsaderesine hükmedilmesi gerekirken, nakil aracının üzerine tedbir şerhi konulmadığından müsadere talebinin reddine karar verilmesi,