Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/1624 K.2021/833

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde, kısa süreli hapis cezasının, maddede belirtilen adli para cezasına veya seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi halinde, uygulamada asıl mahkumiyetin, çevrilen adli para cezası veya tedbir olacağının belirtilmesi, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının, kasten işlenen bir suçtan hapis cezasıyla mahkumiyet halinde uygulanabileceğinin düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi uygulanarak, hapis cezası, adli para cezasına çevrilen sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,