Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/1745 K.2020/9379

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) (Kapatılan) Askeri Yargıtay 1. Dairesinin 03/02/2016 tarihli ve 2016/71-90 E.K.sayılı ilamı ile bozulan, (Kapatılan) 8.Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 26/01/2015 tarih, 2013/370 Esas, 2015/12 Karar sayılı kararında sanığın neticeten hapis cezasından çevrilen iki ayrı 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği, kararın sanık müdafi temyizi üzerine bozulduğu, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma ilamının sanık için kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin sanığın izin tecavüzünde ve firarda bulunduğu tarihleri kapsayacak şekilde “22/02/2011-04/04/2011” ve “15/04/2011-31/05/2011” şeklinde gösterilmesi yerine “22/02/2011” şeklinde gösterilmesi,

3) Sanığın yolda ve nezarette geçirdiği sürelerin TCK’nin 63’üncü maddesi gereğince verilen ceza süresinden mahsup edilmemesi,