Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/1772 K.2021/14035

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na aykırılık suçundan sanık ...'in, anılan Kanun'un 56/4. maddesi yollaması ile 63/10 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.660,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/03/2017 tarihli ve 2016/1152 esas, 2017/119 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 21/01/2020 gün ve 94660652-105-07-14512-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/01/2020 gün ve KYB-2020/11418 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmünün yer aldığı, dosya kapsamına göre; sanığın 29/11/2014 tarihinde müştekinin kimlik bilgilerini kullanarak adına hat çıkardığından bahisle hakkında 5809 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14/05/2015 tarihli ve 2015/22172 soruşturma, 2015/10206 esas, 2015/10206 sayılı iddianame ile açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/09/2015 tarihli ve 2015/395 esas,

2015/518 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine dair karar verilmiş olunması karşısında, sanığın aynı tarihli aynı eylemi sebebiyle Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 27/07/2016 tarihli ve 2015/82182 soruşturma, 2016/15030 esas, 2016/13052 sayılı iddianamesi ile açılan mükerrer davanın, 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın, müştekiye karşı, onun bilgisi dışında 29/11/2014 tarihinde [TELEFON] nolu abonelik sözleşmesi düzenlemesi nedeniyle Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/1152 Esas-2017/119 Karar sayılı dosyası, yine aynı tarihte [TELEFON], [TELEFON] ve [TELEFON] nolu, 22/01/2015 tarihinde ise [TELEFON], [TELEFON] ve [TELEFON] nolu sözleşmeleri düzenlemesi nedeniyle Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/395 Esas-2015/518 Karar sayılı dosyası kapsamında yargılandığı,

müşteki adına 29/11/2014 tarihinde düzenlenen [TELEFON], [TELEFON], [TELEFON] ve [TELEFON] nolu sözleşmeler ile 22/01/2015 tarihinde düzenlenen [TELEFON], [TELEFON] ve [TELEFON] nolu sözleşmeler ile ilgili olarak, aynı gün ve aynı işyerinde düzenlenmeleri nedeniyle, eylemler arasındaki zaman aralıklarının, TCK'nin 43/1. maddesinde yer verilen, "değişik zamanlarda" tanımını içerisinde değerlendirilemeyeceği,

Ancak 29/11/2014 tarihinde müşteki adına 4 adet sözleşme düzenlendikten sonra hukuki kesinti gerçekleşmeden bu kez 22/01/2015 tarihinde 3 adet sözleşme düzenlendiği anlaşıldığından, Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/1152 Esas-2017/119 Karar sayılı ve Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/395 Esas-2015/518 Karar sayılı dava dosyalarına konu eylemlerin TCK’nin 43/1. maddesi kapsamında değerlendirilmeleri gerektiği,

2) Öte yandan,

5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesinin "...Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır…” şeklinde olduğu, aynı Kanun’un “Önödeme” başlıklı 75. maddesinde ise adli para cezası maktu ise bu miktarın, değilse aşağı sınırının, soruşturma giderleri ile birlikte, yapılacak tebliğ üzerine on gün içinde ödenmesi halinde ilgili hakkında kamu davasının açılmayacağının düzenlendiği,

Dosyanın tetkikinde, Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/1152 Esas-2017/119 Karar sayılı dosyasına dayanak olan Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/82182 Sor. numaralı soruşturması kapsamında düzenlenen önödeme ihtarının, daha önce usulüne uygun bir tebligat yapılmamış olan adresine, 7201 sayılı Tebligat Kanunun 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşıldığından,

Sanığa öncelikle, yukarıdaki açıklamalar kapsamında, usulüne uygun şekilde önödeme ihtarında bulunulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği,