Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/1909 K.2020/9180

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a) Hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, denetim süresi içinde işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı mahkum olması üzerine, mahkemece duruşma açılıp taraflar duruşmaya çağrıldıktan sonra yargılama yapılıp hükmün açıklanmasının gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi lazım geldiği halde, tensiple birlikte hükmün açıklanması kararı verilmesi,

b) Açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükmün aynen açıklanması gerekirken, sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 203/1. maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezası, 5237 sayılı TCK’nin 50/1.a maddesi uyarınca paraya çevrilerek, 5271 sayılı CMK’nin 231/11. maddesine aykırı davranılması,

c) Sanık hakkında, sabit görülen mühür bozma suçu ile ilgili olarak kanuni dayanağın, TCK’nın “203/1.” maddesi olması gerekirken, “203/1.f” olarak gösterilmesi,

d) 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 Sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,