KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2020/1997 E., 2021/525 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Ocak 2021
Karar Metni
761 kelime·4 dk okuma·1 bölüm
6831 sayılı Kanun'un 108/1 maddesine aykırılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda sanığın ön ödemede bulunması nedeniyle ...
3. Asliye Ceza Mahkemesince 12.10.2017 gün ve 2017/296 Esas ve 2017/644 Karar sayılı kararıyla düşme kararı verildiği ve düşme kararının da Dairemizin 09/05/2018 gün ve 2018/1458 - 2018/5835 EK Karar sayılı ilamıyla onanmasına, suça konu emvalin ve nakil aracının müsaderesi hususunda da mahallinde her zaman karar verilebileceğine karar verilerek, düşme kararının onandığı tarihte kesinleştiği anlaşılmakla, daha sonra katılan vekilinin kararı veren mahkemeye hitaben verdiği dilekçe ile nakil aracının müsaderesini talep ettiği, ...
3.Asliye Ceza Mahkemesince verilen 25.02.2019 gün ve 2017/296 Esas ve 2017/644 Karar sayılı ek kararla nakil aracının sahibine iadesine, kaçak orman emvalinin müsaderesine dair verilen hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine,
Dairemizin 27/06/2019 gün ve 2019/28341 Esas, 2019/10194 sayılı ilamıyla,
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Suça konu emvalin müsaderesi hakkında her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Ön ödeme nedeniyle düşme kararı verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Ön ödeme nedeniyle verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 27.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.
İTİRAZ NEDENLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/03/2020 gün ve KD-2020/19992 sayılı yazısı ile;
İtirazımızın konusu ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2017 günlü düşme kararına yönelik olarak verilen Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 27.06.2019 gün ve 2019/28341 - 10194 sayılı ilamının mükerrer olup olmadığının belirlenmesi hususuna ilişkindir.
Somut olayın incelenmesinde;
Sanığın eylemine uyan 6831 sayılı Kanunun 108/1. maddesinde düzenlenen suçun önödeme kapsamına alınması nedeniyle yargılama aşamasında yapılan önödeme ihtarına uyan sanık hakkında 12.10.2017 gün ve 2017/296 esas - 2017/644 sayılı karar ile düşme kararı verilmiştir.
Bu kararın katılan vekili tarafından 31.10.2017 tarihinde temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09.05.2018 gün ve 2018/1458 - 5835 sayılı ilamı ile düşme kararının onanmasına karar verilip suça konu emval ile nakil vasıtasının müsaderesi hususunda mahallinde her zaman karar verilebilecei hususuna işaret edilmiştir.
Bozma sonrası katılan vekilinin talebi üzerine dosya ele alınıp 25.02.2019 gün ve 2017/296- 644 sayılı ek karar ile suçta kullanılan traktörün iadesine, suça konu emvallerin ise müsaderesine karar verilmiştir.
Ek karar, katılan ... İdaresine 06.03.2019 günü tebliğ edilmiş, katılan ... İdaresi tarafından 08.03.2019 günlü dilekçe ile ek karara karşı temyiz yasa yoluna başvurulmuştur.
Ek kararın temyiz edilmiş olmasına rağmen Başssavcılığımızca düzenlenen 2019/32371 sayılı tebliğname ile önödeme nedeniyle verilen 12.10.2017 günlü düşme kararına yönelik ikinci bir tebliğname düzenlenmiştir. Özel Daire tarafından da ek karar yerine sehven düşme kararı ikinci kez incelenerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.
... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2017 gün ve 2017/296- 644 sayılı düşme kararının, daha önce Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09.05.2018 gün ve 2018/1458- 5835 sayılı ilamı ile onanmış olması nedeniyle aynı karar ile ilgili olarak verilen 27.06.2019 gün ve 2019/28341 esas - 2019/10194 sayılı ilamının kaldırılması ve yok hükmünde sayılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Ek karar hakkında Başsavcılığımızca düzenlenen 09.03.2020 gün ve 2020/19992 sayılı tebliğname ile görüş bildirilmiştir.
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2020/1997, K. 2021/525, 26 Ocak 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama