Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/2196 K.2020/13544

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dava konusu yerin orman kadastrosu kesinleşmiş alanda bulunması nedeniyle, sanıklar hakkında hükmolunan cezada 6831 sayılı Kanun'un 93/2. Maddesi uyarınca arttırım yapılması ile tekerrüre esas sabıkası bulunan sanıklar ..., ... ve ... hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanıklar hakkında hükmolunan sonuç hapis cezalarının TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezalarına çevrilmesine karar verilmesine rağmen, hapis cezalarının TCK'nin 51. Maddesi uyarınca ertelenmelerine de karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yükletilen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

İşgal edilen orman alanının müsaderesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,