KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2020/2251 E., 2021/4014 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mart 2021
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma
Çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme suçundan sanık ...'in, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 10.600,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 8. İcra Ceza Mahkemesinin 19/02/2019 tarihli ve 2018/662 esas, 2019/123 sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 25.03.2020 gün ve 2019 - 15165 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2020 gün ve KYB. 2020/44071 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;
5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinin, "(Değişik: 15/7/2016-6728/63 md.) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanunî ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.
Ancak, hükmedilecek adlî para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (…) (2) az olamaz." şeklinde olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un gün para cezası sistemini benimsemiş olması karşısında, sanığın üzerine atılı bulunan suç bakımından öncelikle 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesini müteakip, devam eden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra neticeten belirlenen cezanın çek bedelinden az olması halinde, çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı esas alınmak suretiyle cezanın yükseltilmesi gerektiği anlaşılmakla;
somut olayımızda, bankanın kanunen ödemekle yükümlü olduğu bedel olan 1.600,00 Türk lirasının düşürülmesinden sonra kalan 9.000,00 Türk lirası bedel karşılığı üzerinden mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği halde, doğrudan çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı esas alınarak fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2020/2251, K. 2021/4014, 31 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama