Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/2336 K.2021/253

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanığın temyiz başvurusu üzerine bozma kararı verilen evvelki hükümlerde sanık hakkında ayrı ayrı olmak üzere 2 kez 6080 TL adli para cezası ile 8100 TL adli para cezasına hükmedildiği ve bozma ilamı öncesi verilen hükümlerin sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek infazın 6080 TL adli para cezası, 6080 TL adli para cezası ile 8100 TL adli para cezası üzerinden yapılması gerektiğinin belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 81/9., TCK'nın 43/1. ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen temel cezanın devamında, sanığın önceki hükümlerde yer alan kazanılmış haklarının korunduğu belirtilmek suretiyle sanığın tüm eylemleri hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması,