KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2020/2700 E., 2021/3618 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Marka Hakkına Tecavüz
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
334 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
1- Katılan ... vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede;
Katılan vekilinin 30/10/2019 tarihinde tefhim olunan kararı CMUK'nin 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 06/12/2019 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
2- Sanık ve müdafiinin temyizine yönelik yapılan incelemede ise;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
Sanık hakkında temel ceza olarak belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden önce TCK’nin 43/2. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılıp, daha sonra TCK’nin 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında takdiri indirim yapılırken hesap hatası sonucu 1 yıl 6 ay 22 gün yerine 1 yıl 6 ay 27 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2020/2700, K. 2021/3618, 25 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama