Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/2708 K.2020/13978

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın işyerinde şifre kırıcı cihaz kullanılmak suretiyle maç yayını yapmaktan ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 163. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle hükmün bozulması ve mahkemece de bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine karşın; TCK’nun 163/2. maddesi yerine 5846 sayılı Kanun’un 71/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Dairemizin de benimsediği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas ve 2016/42 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından önce, sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 71/1, TCK’nun 62. maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezasına hükmedildiği ve Dairemizin 29.09.2015 tarihli kararı ile hükmün bozulduğu, bozmadan sonra sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 71/1 ve TCK’nun 62. maddeleri uyarınca 6.080 TL adli para cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi ile hüküm aynen açıklandığı,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından önce sanık temyiziyle bozulan hükümdeki 6.000 TL adli para cezasının CMK'nun 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden hüküm kurulması,