Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/2711 K.2021/2374

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Hükmü temyiz etmeyen sanık ... hakkında işgal ve faydalanma suçu olan 6831 saylı Kanunun 93. Maddesi uyarınca beraat hükmü, hakkı olmayan yere tecavüz suçu olan TCK'nin 154. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilerek eylemin ikiye bölünmesi suretiyle iki farklı karar verildiği cihetle,

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında suça konu yerin 05.11.1999 tarihinde kesinleşmiş orman kadastrosu olduğu tespitinin yapıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçu olan TCK'nin 154. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluşturduğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelenmede;

Suç tarihi itibariyle sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunması, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık savunmasının alındığı 05.06.2012 tarihinden inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,