Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/2732 K.2021/3226

Yerel Mahkemece yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile 5809 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanığın beraatine ilişkin verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan, CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen ve temyiz dilekçesiyle katılma talebinde bulunan suçtan zarar gören Bilgi Teknoloji ve İletişim Kurumu’nun CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa ait depoda yapılan usule uygun arama neticesinde 6 adet kayıt dışı, 33 adet klonlu cep telefonu ele geçirildiği, sanığın bu suretle 5809 sayılı Kanuna muhalefet suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; depoda ele geçen cep telefonlarının oğluna ait olduğunu savunan sanık hakkında aynı olay ile ilgili olarak 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçunu işlediği iddiasıyla da kamu davası açıldığı,

yapılan yargılama sonucunda Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/01/2016 tarih ve 2015/944 Esas 2016/10 Karar sayılı kararı ile sanığın suçu işlemediğinin sabit olduğu gerekçesiyle beraat kararı verildiği ve bu kararın Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 08/04/2019 tarihli ilamı ile düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleştiği gözetildiğinde sanık hakkında önceki hükmün iptali sonucunda kurulan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Yeniden yapılan yargılama sonucunda iptaline karar verilen önceki hükmün "Gaziantep (Kapatılan) 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/12 Esas 2013/13 Karar sayılı" hükmü yerine "Mahkemenin 2012/2012/265 Esas sayılı" hükmü şeklinde gösterilmesi,