KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2020/2776 E., 2020/12718 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: I) Müşteki kurumun temyiz istemine ilişkin olarak; Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmayan müşteki gümrük idaresinin davaya katılmasına karar verilmesi hükmü temyize hak vermeyeceğinden, müşteki vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, II) Sanık müdafinin temyiz istemine ilişkin olarak;
Her ne kadar, sanık hakkında 5809 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 28/02/2018 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve fakat bu kararın, müşteki vekilinin itirazı üzerine Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/276 D.İş. sayılı ve 06/07/2018 tarihli kararı ile kaldırılması nedeniyle yeniden duruşma açılarak temyiz incelemesine konu karar verilmiş ise de;
sanığın üzerine atılı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının konusunu oluşturan suçun niteliğine göre bu suçtan doğrudan zarar görmeyen müşteki kurumun davaya katılma hakkının bulunmadığı ve mahkemece katılmasına karar verilmesinin de müştekiye yasa yollarına başvurma hakkı vermeyeceği cihetle, müşteki vekilinin başvurusu üzerine,
sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kaldırılması yönündeki Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin, 2018/276 D.İş. sayılı ve 06/07/2018 tarihli kararının ve bu karara istinaden yargılamaya devam eden Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/05/2019 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2020/2776, K. 2020/12718, 13 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama