Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/2897 K.2020/10397

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı suçun zamanaşımı süresinin, suç tarihi itibariyle 15 yıl olduğuna dair 4208 sayılı Kanun'un 8. maddesindeki düzenlemenin, 5549 sayılı Kanun'un 26. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırıldığı ve 01.06.2005 günü yürürlüğe giren 5252 sayılı Kanun'un 12/b maddesi ile de 765 sayılı TCK’nın yürürlükten kaldırılıp yerine 01.06.2005 tarihinden itibaren 5237 sayılı TCK’nın yürürlüğe girdiği cihetle; incelemeye konu kamu davasının sanık yararına olan 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımına tabi olduğu,

nitekim asıl dava ile ilgili olarak 11/09/2012 tarihli kararla gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği ve bu kararın Dairemizin 2015/14501 Esas, 2016/39 karar sayılı ve 11/01/2016 tarihli kararıyla onanmak suretiyle kesinleştiği, TCK’nin 55/1. maddesinde düzenlenen müsaderenin, asıl suça ilişkin zamanaşımına tabi olduğu gözetilmeden yazılı şekilde müsadereye karar verilmesi,