Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/3158 K.2020/13272

Çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme suçundan sanık ...'nun 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 13.590,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Düzce İcra Ceza Mahkemesinin 28/12/2017 tarihli ve 2017/566 esas, 2017/1005 sayılı kararının istinaf edilmeksizin kesinleşmesini müteakip, hükümlü tarafından yeniden yargılanma talebinde bulunulması üzerine,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 30/1. maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesinde ilk kararı veren hâkimin halen mahkemede görevli olması sebebiyle başka hâkimin veya mahkemenin davaya bakması için görevlendirilmesi hususunda karar verilmek üzere dosyanın mercii Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi sonrasında,

aynı Kanun’un 318/1. maddesi gereğince yargılamanın yenilenmesi isteminin kabule değer olup olmadığı hususunun hükmü veren mahkemece yapılması gerektiğinden bahisle görevlendirilme talebinin reddine ilişkin Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/11/2019 tarihli ve 2019/741 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 10/06/2020 gün ve 6711 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/06/2020 gün ve KYB-2020-51938 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesinde yer alan “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesinde ki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” biçimindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin, yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği, 5271 sayılı Kanun’un 30.maddesindeki “(1) Hâkim, yasaklılığını gerektiren sebeplere dayanarak çekindiğinde;

merci, bir başka hâkimi veya mahkemeyi davaya bakmakla görevlendirir.” şeklindeki hüküm gereğince mercii tarafından hâkim görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;