Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/3405 K.2021/5017

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında kaçak orman emvali suçundan verilen önceki mahkumiyetin dairemizce isnat olunan suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile TCK'nın 75. maddesinde yapılan değişiklik ve ekleme sonucu 6831 sayılı Kanun'un 108/1. maddesinde öngörülen suçun ön ödeme kapsamına alınması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu bulunduğundan bozulması sonrası bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda.

TCK'nın 75/1-b-c maddesi uyarınca hapis cezasının alt sınırının karşılığı olarak her gün için 30 TL üzerinden hesaplama yapılması, adli para cezası bakımından ise TCK'nın 52/2. ve 75/1-a maddeleri birlikte değerlendirilerek 20 TL üzerinden hesaplama yapılarak önödeme miktarının belirlenmesi gerekirken, adli para cezasının alt sınırının karşılığı olarak her gün için 30 TL üzerinden hesaplama yapılmak sureti ile ön ödeme miktarının fazla tayin edilmesi,

2-Sanığa yargılama giderlerini de içerir şekilde ön ödeme tebligatı yapıldığı anlaşılmakla; hüküm fıkrasında yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına karar verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,