Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/3412 K.2021/890

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosyada içinde yer alan Orman İşletme Müdürlüğünün 20.12.2017 tarihli yazıda, suça konu konu yerin orman kadastrosunun 28.01.2010 tarihinde kesinleştiğinin belirtildiği, ancak; keşif sonucu alınan teknik bilirkişi tarafından düzenlenen 23.05.2018 tarihli raporda ise suça konu yerin Güce İlçesi Tekkeköy köyü 101 ada ve 1 nolu orman parseli içerisinde kaldığı ve askı ilan süresi içerisinde dava açıldığı,

davanın devir edildiği Espiye Kadastro Mahkemesinin 2013/ 107 esas ve 2014/48 karar sayılı dosyasında görülen dava sonucu verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 2015/ 13550 E. 2017/ 2394 karar sayılı 23.03.2017 tarihli onama kararı ile 03.06.2017 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; dava konusu olayda 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 93/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının açıklığa kavuşturulması açısından;

teknik bilirkişi raporu ile orman işletme müdürlüğünün yazısı arasındaki çelişki giderilmeden ,Kadastro Mahkemesinin Kararı ile Orman İşletme Müdürlüğünün yazısında belirtilen yerin suça konu yeri kapsayıp kapsamadığı, bu yerle ilgili bir itiraz olup olmadığı, dava açılıp açılmadığı araştırılmadan eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,