Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/350 K.2020/2116

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)(Kapatılan) Askeri Yargıtay 1. Dairesinin 15/06/2016 tarihli ve 2016/428 Esas, 2016/445 Karar sayılı kararı ile bozulan, (Kapatılan) Askeri Mahkemenin 14/10/2015 tarih, 2014/280 Esas, 2015/551 Karar sayılı kararında sanığın neticeten hapis cezasından çevrilen 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği, kararın sanığın temyizi üzerine bozulduğu, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma ilamının sanık için kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2)Sanık hakkındaki Fethiye 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/30 Esas, 2012/732 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle açıklandığı ve aynı Mahkemenin 2018/358 Esas 2018/459 Karar sayılı kararı ile 5320 TL adli para cezasına hükmolunduğu gözetilmeden Mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,