Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/3531 K.2021/944

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve her ne kadar sanık, kendisine tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz etmiş ise de, Mahkeme tarafından temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilerek sanığın yanıltıldığı, bu nedenle, sanığın bu yanıltmadan yararlanarak hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Dairemizin 21/01/2020 tarih ve 2019/32390 Esas, 2020/84 karar sayılı bozma kararı üzerine, mahkemece bozma ilamına uyulup uyulmadığı hususunda bir ara karar verilmemiş ise de, Ceza Genel Kurulunun kararlılık gösteren içtihatlarında da açıkça belirtildiği üzere, mahkemece bozma kararı doğrultusunda uygulama yapılması karşısında, mahkemenin bozmaya eylemli olarak uyduğu değerlendirilmekle;

1-Cezada ölçülülük prensibi gereğince verilen cezanın eylem ile orantılı şekilde bireyselleştirilmesi, uygulama gerekçesi olarak da yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiği gözetilmeden ve yine herhangi bir yasal gerekçe gösterilmeksizin sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak temel ceza belirlenmek sureti ile TCK'nin 3. ve 61. maddelerine aykırı davranılması

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûm edilen sanık hakkında TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,