Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/3750 K.2021/1963

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

I-Sanık hakkında taksirle orman yangınına neden olma eylemi nedeniyle verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyizin incelenmesinde;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

II-Sanık hakkında işgal ve faydalanma eylemi nedeniyle verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyizin incelenmesinde;

1-Suç tarihi itibariyle sanığın orman alanından ağaç keserek açma yapma şeklindeki eyleminin 5728 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanun'un 91. ve 93. maddelerindeki suçları oluşturması karşısında, hem açma hem de ağaç kesme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın işgal ve faydalanma suçundan mahkumiyetine karar verildiği halde, hükmün gerekçesinde emval kesme suçunu işlediği belirtilmek suretiyle karışıklığa neden olunması ve temel ceza belirlenirken 6831 sayılı Kanunu'nun 93. maddesi yerine 91. maddesinin uygulanması,