Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/3783 K.2021/4185

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.03.2015 tarih ve 2014/162 Esas ve 2015/65 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından önce, Osmaniye 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 27.04.2011 tarihli kararı ile sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının TCK’nun 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verildiği, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 20.06.2013 tarihli kararı ile hükmün bozulduğu, bozmadan sonra sanık hakkında 10 ay hapis cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi ile hüküm aynen açıklandığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından önce sanığın temyiziyle bozulan hükümdeki hapis cezasının, seçenek yaptırıma çevrilmeden hapis cezası olarak bırakılmak suretiyle CMUK'nın 326/son maddesine aykırı hüküm kurulması,

2-Dosya kapsamında yer alan orman mühendisinden alınan bilirkişi raporunda "...nizalı yerin ,kesinleşmiş orman kadastro çalışmalarına göre ;ek -3'te verilen bölgeye ait kadastro paftasına göre kadastro gören parseller dışında orman sayılan alanlar içerisinde kaldığının " ve hükmün bozulmasına dair Yargıtay 3.Ceza Dairesinin bozma ilamında da "...Bilirkişi raporuna göre, dava konusu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu dışında orman sayılan alanlar içinde kaldığının belirtilmesi karşısında..." şeklindeki bozma ilamına uyulmasına karşın ,sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93/2.maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

Kabule göre de,

Sanık hakkında 6831 sayılı Kanunu'nun 93/1 maddesinin uygulanması gerektiğinden, Dairemizin 28.09.2020 tarihli 2020/1515 E. 2020/11589 K. sayılı kararında gerekçeleri belirtildiği üzere;

7188 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı CMK'nin 251/1. maddesi ile; sadece adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda "basit yargılama usulü"nün uygulanması mümkün hale getirilmiş, aynı Kanunla Ceza Muhakemeleri Kanunu'na eklenen Geçici 5/(1)-d maddesinde ise; 01/01/2020 tarihi itibarıyla "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş..." dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulünün uygulanmayacağı düzenlenmiş ise de,

Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas 2021/4 Karar sayılı ve 25.06.2020 tarihli ,2020/16 E. 2020/33 K.sayılı kararları ile yukarıda anılan geçici 5/1-d maddesinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış... "ibarelerinin, aynı bentte yer alan "Basit yargılama usulü " yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi karşısında ,mahkemece sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikteki "basit yargılama usulünün" uygulanma şartları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi mecburiyeti,