Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/4614 K.2021/6545

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların yetkilisi olduğu radyoda, 01.10.2010 ve 26.11.2010 tarihlerinde, katılan meslek birliğinin hak sahibi olduğu eserlerin yayınlanması biçimindeki olayda, sanığın eylemleri nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 43/1 maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu gözetilmeden, sanıkların her bir eylemi ayrı suç kabul edilerek iki kez cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Adlî para cezası hesaplanırken cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeyerek, TCK'nin 61/8. maddesine aykırı davranılmak suretiyle sanıklar hakkında neticeten 6.080 TL adli para cezası yerine 6.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi,