Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/4849 K.2020/18520

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık ve sanık müdafiinin yasal süresindeki temyizinden sonra sanığın cezaevinden gönderdiği 09/11/2020 ve 24/11/2020 tarihli dilekçeleri ile temyizden vazgeçtiği ve hükmün onanmasını istediği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Sanık Ulş. Er ... hakkında; katılan P.Onb....'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan Diyarbakır 1 Ağır Ceza Mahkemesinin 05/02/2019 tarih ve 2017/417 Esas 2019/64 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 35 ve 62/1. maddeleri gereğince neticeten 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair mahkumiyet hükmüne karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, duruşma açmak ve önceki hükmü kaldırmak suretiyle verdiği 1632 sayılı ASCK'nın 91/3, TCK'nın 29 ve 62 maddeleri gereğince neticeten 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair 27/05/2019 gün, 2019/674 Esas, 2019/1128 Karar sayılı mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık, sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;